πτίλον [ῐ], Dor.
ψίλον(q.v.),τό: (πέτομαι, πτέσθαι): prop. of
A. soft feathersordownunder the true feathers (πτίλα: πτερὰ ἁπαλά, Hsch. , cf. Phot. , Suid. ),π. κύκνειον[ S. ] Fr. 1127.3 , cf. Clytus 1 , Ael. NA 12.4 , etc.; κνεφάλλων ἢ πτίλων σεσαγμένος
Pl.Com. 97
, cf. Eub. 5 ; burned in order to spread pungent smoke, Plb. 21.28.12 ;down on a youth's chin, D.H. Dem. 51 .
2. Com., of theplumeof a helmet,φέρε νῦν ἀπὸ τοῦ κράνους μοι τὸ πτερόν. Ans. τουτὶ πτίλον σοι
Ar. Ach. 585
, cf. 588 ;π. τὸ μέγα κομπολακύθουib. 1182 .
II. wing, prop. of insects, Arist. IA 713a10 ; ofthe wing-like membranein a kind of serpents, π. οὐ πτερωτά
Hdt. 2.76
.
III. anything like a featherorwing,
1. leaf, Nic. Th. 524 .
2. pl.,sailsof a ship, Lyc. 25 .