πτοίᾱ, Ep.
πτοίη
Opp. H. 3.431 , Nic. Al. 212 : rarelyπτόα, EM 695.1 ,v.l. in
Ph. 1.531 ; andπτόη, LXX 1 Ma. 3.25 , 3 Ma. 6.17 :ἡ: (πτοέω):—
A. terror, fright, Onos. 6.5 ;παραχὴ καὶ π. Plu. Fab. 11 , cf. Ph. 2.204 , al.;ἀμυδραὶ καὶ φαντασιώδεις π. Philostr. VA 7.14 , cf. Plb. 1.39.14 , 1.68.6 .
II. excitement, πάθος ἐστὶ πτοία ψυχῆς
Zeno Stoic. 1.51
, cf. Chrysipp.ib. 3.127 ;π. περὶ τὰ ἀφροδίσια, εἰς ἀφρ., Epicur. Fr. 458 , Ael. NA 10.27 ;ἡ περὶ φιλοσοφίαν π. Procl. in Alc. p.43C. , cf. Plu. 2.83d : pl., Ti.Locr. 103b .