πτωτικός,ή,όν, (πτῶσις)
A. capable of inflexion,ἄρθρον ἐστὶ στοιχεῖον λόγου π. Diog.Bab.Stoic. 3.214 ;ὄνομά ἐστι μέρος λόγου π. D.T. 634.11 , cf. A.D. Pron. 9.5 , al.;τὸ π. τὸ "σωκράτης" thecase-form Σ., S.E. M. 8.84 ;connected with cases,π. σχῆμα, when several cases of the same Noun follow one another, Simp. in Cat. 359.9 .Adv.
-κῶς, ἀντωνυμίαι κάτωθεν μὲν π. κινοῦνται ἄνωθεν δὲ προσωπικῶς
Choerob. in Theod. 2.418
H.
2. Math.,πτωτικόν,τό ,special caseof a problem, Papp. 850.19 , al.