beggar
πτωχός,ή,όν, alsoός,όν
A. Ag. 1274 , S. OC 444 , 751 :—
A. beggar, Od. 14.400 , 18.1 , Hdt. 3.14 , etc.; πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες ξεῖνοί τε πτωχοί τε
Od. 6.208
, cf. 17.475 ; πτωχὸς πτωχῷ φθονέει
Hes. Op. 26
; π. ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθών
Od. 21.327
; π. καὶ ἀλήμονες ἄνδρες
19.74
; πτωχοὺς ἀλᾶσθαι
E. Med. 515
; πτωχοῦ βίος ζῆν ἐστιν μηδὲν ἔχοντα, τοῦ δὲ πένητος ζῆν φειδόμενον
Ar. Pl. 552
: prov., πτωχοῦ πήρη οὐ πίμπλαται
Call. Fr. 360
:πτωχή beggar-woman, Ath. 10.453a (soπτωχός(fem.), S. OC 444 ); χήρα πτωχή
Ev.Marc. 12.42
.
2. metaph., οἱ π. τῷ πνεύματι
Ev.Matt. 5.3
, cf. Ev.Luc. 6.20 .
II. asAdj.,beggarly, πτωχῷ διαίτῃ
S. OC 751
; π. στοιχεῖα
Ep.Gal. 4.9
: c. gen.,beggared of, poor in, [ πηγὴ] π. νυμφῶν
AP 9.258
( Antiphan. ).
2.
Comp.
πτωχότερος
Timocl. 6.10
; prov.,π. κίγκλου'as poor as a church mouse', Men. 221 ; irreg. πτωχίστερος
Ar. Ach. 425
: Sup.
πτωχότατος
AP 10.50
( Pall. ).
3. Adv. -χῶς poorly, scantily, ἠροτρία π. μέν, ἀλλ' ἀναγκαίως
Babr. 55.2
.
