πύθω [ῡ], Ep.
impf.
A.
πύθεσκον
A.R. 4.1530
:fut.
πύσω
Il. 4.174
:aor. ἔπῡσα(κατ-) h.Ap. 371 , Ep.
πῦσαib. 374 (butπύσε [ῠ] Call. Fr. 313 ): — Pass. , only used inpres.andimpf.:—cause to rot, σέο δ' ὀστέα πύσει ἄρουρα
Il. 4.174
;σέ γ' αὐτοῦ πύσει γαῖαh. Ap. 369 ;αὐτοῦ πῦσε πέλωρ μένος Ἠελίοιοib. 374 , cf. Hes. Op. 626 :— Pass. ,become rotten, decay, moulder, ὁ δέ θ' αἵματι γαῖαν ἐρεύθων πύθεται
Il. 11.395
; ὀστέα π. ὄμβρῳ
Od. 1.161
, cf. Hes. Sc. 153 ; ὀστεόφιν θὶς ἀνδρῶν πυθομένων