ἄνοια, Ep.
ἀνοίη
Thgn. 453 ,ἡ:—
A. the character of an ἄνοος, want of understanding, folly,
ἀνοίη in folly,
Hdt. 6.69
; ὑπ' ἀνοίας
A. Pr. 1079
, Philem. 143 ; νεότητι καὶ ἀνοία
Pl. Lg. 716a
; ἄ. λόγου
S. Ant. 603
; τὴν ἄ. εὖ φέρειν
E. Hipp. 398
;πολλῆ ἀνοια χρῆσθαιto beagreatfool,
Antipho 3.3.2 ; πολλὴ ἄ. [ἐστι] πολεμῆσαι
Th. 2.61
;ἄνοιαν ὀφλισκάνεινto be thoughta fool,