πύρῐνος[ῠ],η,ον,(πῦρ)
A. of fire, fiery, σῶμα
Arist. de An. 435a12
, cf. GC 326a31 ;εἰ . . ὁ ἀὴρ μὴ πῦρ, ἀλλὰ π. Id. Metaph. 1049a26 ; ἄστρα
Id. Cael. 289a16
; δοκίς
D.S. 15.50
; θώρακες
Apoc. 9.17
; π. κλῇθρα
PMag.Par. 1.589
;π. νύμφαι hotsprings, AP 14.52 ;π. φάρμακον fierydrug, prob. arsenic, Maria ap.Zos.Alch. p.201
B.
II. metaph.,π. πόλεμος bitter, obstinatewar, Plb. 35.1.6 , D.S. 31.40 .
2. π. ἀσπαστικόν fierygreeting, PMag.Par. 1.638 .