πυρρός,ά( Ion.
ή),όν, but Trag. and Dor.
πυρσός,ή( Dor.
ά),όν, E. Ph. 32 , HF 361 (lyr.), Mosch. 2.70 , cj. in A. Pers. 316 ; rare in Prose, Plu. Pel. 22 : (πῦρ):—
A. flame-coloured, yellowish-red( πυρρὸν ξανθοῦ τε καὶ φαιοῦ κράσει γίγνεται
Pl. Ti. 68c
, cf. Arist. Metaph. 1054b13 , Gal. 9.600 ),ᾠοῦ τὸ π. theyolkof an egg, Hp. Mul. 2.171 , PLit.Lond. 170
(i A.D.); ἡ λευκότης γίγνεται πυρρή
Hp.
Aër.
20 ; of sediment in urine, Id. Epid. 6.1.5 .
2. esp. of personswith red hair, Xenoph. 16.2 , Hdt. 4.108 ; π. τὸ Σκυθικὸν γένος
Hp.
Aër.
20 ;οἱ ἁλιεῖς π. Arist. Pr. 966b26 ; π. τρίχες