πῠρ-ωπός,όν, (ὤψ)
A. fiery-eyed, fiery, κεραυνός
A. Pr. 667
; γλῆνος
Id. Fr. 300.4
; δι' ἀστέρων διῆλθε τὰν π. κέλευθον
IG 9(1).880.7
(Corc.); [ ῥόδον] τῇ ὄψει π.
Plu. 2.648a
;τὸ λαμπρὸν καὶ π. ib. 404d : neut. asAdv., πυρωπὸν ἐμβλέπειν
Ph. 2.331
.
II. Subst. pyropus, a kind ofred bronze, Plin. HN 34.94 .