ἀνομολογ-ούμενος,η,ον,
A. not agreeing, inconsistent,
ἵνα μὴ ἀ. ἦ ὁ λόγος
Pl. Grg. 495a
; ἀ. τοῖς προειρημένοις
Arist. APr. 48a21
, cf. Chrysipp.Stoic. 3.125 .
2. not admitted, not granted,
τὰ ἀνομολογούμενα συνάγειν
Arist. Rh. 1396b28
, cf. 1400a15 :—Adj., compd. ofἀ-priv. andὁμολογούμενος;for a Verbἀνομολογέομαι, disagree with,does not occur.Adv.
-νως
Gal. 5.470
.