ἀνοχή,ἡ,
A. holding back, stopping,esp. of hostilities: hence mostly in pl.,armistice, truce,
X. Mem. 4.4.17 ;ἀνοχὰς ποιεῖσθαιDecr. ap. D. 18.164 ; διδόναι
D.H. 8.68
; σπείσασθαι
Plu. Pel. 29
; αἱ Καλλισθένους ἀ.
Aeschin. 2.31
; αἱ ἑξαετεῖς ἀ.
D.H. 3.59
; cf.ἀνοκωχή.
2. time, opportunity,
οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς ἀνοχὴν ἐμβατεῦσαι
LXX 1 Ma. 12.25
;ἡμερῶν ἀ. delayof some days, POxy. 1068.15
(iii A.D.).
3. pl.,ἀνοχαί, =Lat.feriae,