σβεσ-τήριος,α , ον(ος,ον
Ph. 1.350 ),
A. serving to quenchorput out,κωλύματα [πυρὸς] ς. Th. 7.53 : asSubst., σβεστήρια τοῦ πυρός
D.H. 3.56
, cf. Plu. Cam. 34 , etc.: metaph., ς. κακοῦ φάρμακον
Heraclit. All. 20
;ς. ἰάματα(for a fever) Orib. Eup. 3.6 .