σέβ-ας,τό, only nom., acc., and voc. sg.; pl.
A.
σέβη
A. Supp. 755
, as if fromσέβος, τό: (σέβομαι):—reverential awe, which prevents one from doing something disgraceful (cf.σέβομαι) , ς. δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι
Il. 18.178
; αἰδώς τε ς. τε
h.Cer. 190
; alsoawewith a notion ofwonder, ς. μ' ἔχει εἰσορόωντα
Od. 3.123
, 4.75 , cf. 142 , etc.: generally,reverence, worship, honour, ς. ἀφίσταται
A. Ch. 54
(lyr.); ς. τὸ πρὸς θεῶν
Id. Supp. 396
(lyr.): c. gen. objecti,Διὸς σέβας reverence forhim, Id. Ch. 645 (lyr.): c. gen. subjecti, πάγος ἄρειος, ἐν δὲ τῷ ς. ἀστῶν