σθένω, used only inpres.andimpf., Trag. Verb, found also in late Ep. , and in later Prose, LXX 3 Ma. 3.8 , Ael. NA 11.31 : (σθένος):—
A. to have strengthormight, be strongormighty,οὐ γὰρ ἂν σθένοντά γε εἷλέν με in my strength, S. Ph. 947 ; σθενόντων βραχιόνων
E. HF 312
: c. dat. modi,ς. χερί, χειρί, ποσίν,to be strongin hand, in foot, S. El. 998 , E. Cyc. 651 , Alc. 267 (lyr.); alsoς. μάχῃ, χρήμασι, Id. Fr. 1048.5 , El. 939 ; σθένοντος ἐν πλούτῳ
S. Aj. 488
: freq. with a neut.Adj.,μέγα, μεῖζον ς., A. Ag. 938 , Pr. 1013 ;οὐδὲν ς. S. OC 846 ;ὅσον ς. howstrongitis, A. Eu. 619 ; ς. τοσοῦτον
S. Aj. 1062
;ὅσονπερ ἂν ς. Id. El. 946 , cf. Tr. 927 ;εἰς ὅσον ς. Id. Ph. 1403 .
2. to have power,εἴ τις ἄλλος ἐν πόλει ς. Id. OC 456 ;πόλις σθένουσαib. 734 ;οἱ κάτω σθένοντες they who rulebelow, the gods below, E. Hec. 49 .
3. of things, σθένουσα λαμπάς
A. Ag. 296
; ἀστραπαῖσι λαμπάδων σθένει