σῖγα,Adv., (σιγή)
A. silently, used in Trag. (and late Ep. , A.R. 1.267 ), σῖγ' ἔχοντες
S. Ph. 258
; σῖγ' ἔχουσα πρόσμενε
Id. El. 1236
;ἀλλὰ ς. πρόσμενεib. 1399 ;ἄκουε ς. Id. Fr. 815 ;κάθησο ς. Ar. Ach. 59 : also as an exclam., σῖγα hush! be still!
A. Ag. 1344
; soοὐ ς.; Id. Th. 250 ;οὐ σῖγ' ἀνέξει; S. Aj. 75 ; the public crier proclaimingsilencesaidς. πᾶς(sc.ἔστω), Ar. Ach. 238 , cf. E. Hec. 532 ; ς. κηρῦξαι στρατῷ
Id. Ph. 1224
.
2. under one's breath, in a whisper, quietly, secretly(cf. σιγή
11
), τὰ δὲ ς. τις βαύ̈ζει
A. Ag. 449
; σῖγ' ἐπέρχεται φάτις