ἀγρό-της,ου,ὁ, (ἀγρός) poet. word,
A. countryman, rustic, ἀ. ἀνήρ
E. Or. 1270
, cf. App.Anth. 4.20 ;πάροινος ἀ.ib. 5.57 .
II. (ἄγρα)hunter, οἰωνοί . . οἷσί τε τέκνα ἀγρόται ἐξείλοντο
Od. 16.218
, cf. Alcm. 23.8 ;ἀγρότα Πάν, to whomδίκτυα ἀπ' ἀγρεσίηςare offered, AP 6.13 ( Leon. ):—fem.ἀγρότις, νύμφη
A.R. 2.509
;ἀ. κούρα, i.e. Artemis, AP 6.111 (Antip.);ἀ. αἰγανέηib. 57 (Paul. Sil.).
III. for A. Pers. 1002
v. ἀγρέτης .