to be rare, scarce
σπᾰν-ίζω, of things,
A. to be rare, scarce, [καλὰ ἔργα] Βασσίδαισιν οὐ ς. Pi. N. 6.31 ; τοὐλαίου σπανίζοντος
Ar. V. 252
; τὰ παρ' ἀμφοτέροις σπανίζοντα
D.S. 2.54
, etc.; of books, Gal. 17(1).605 .
2. of persons,lack, be in want of, c.gen., ὑδάτων
Hdt. 2.108
;χρημάτων, βίου, Id. 1.187 , 196 ; οὐ σπανίζοντες φίλων
A. Ch. 717
;πέπλων, πομπῆς, βωμοῦ, etc., E. Med. 960 , IA 352 (troch.), Hel. 800 , etc.; νεῶν μακρῶν
Th. 1.41
; τροφῆς
Id. 4.6
, etc.; of a country, ς. πεύκης
Thphr. HP 5.7.1
: rarely c. dat., σίτῳ
Dicaearch. 1.23
cod., cf. 111 fin.
II. trans.,exhaust, use up, τὰ μέταλλα
Ph.Byz. Mir. 4.1
;spend,
PFlor. 99.7
(i/ii A.D.), Sammelb. 4317.7
(iii A.D.):— Pass. , ἐσπανίσθη πᾶν ὕδωρ
LXX Jb. 14.11
.
III.
Pass. ,= Act. (signf. 1.2 ),to be in want of, ἐσπανίσμεθ' ἀρωγῶν
A. Pers. 1024
(lyr.); ὁρᾷς . . φίλων ὡς ἐσπανίσμεθα
E. Or. 1055
; πάντων σπανιζόμενοι
X. HG 7.2.16
: abs.,to be in want, μὴ σπανιζοίμεσθα
E. Med. 560
: rarely c. dat., οἴνῳ σπανίζονται
Str. 3.3.7
.
