σπαραγ-μός,ὁ,
A. tearing, rending, mangling, δίαιμον ὄνυχα τιθεμένα σπαραγμοῖς
E. Hec. 656
(lyr.);ς. Βακχῶν bythem, Id. Ba. 735 ; butsparagmoi\ xai/tas, xrwto/s, etc.,rending ofthem, Id. Ph. 1525 (lyr.), Tr. 453 (troch.), cf. Phld. Piet. 87 , etc.
II. convulsion, spasm, A. Fr. 169 , S. Tr. 778 , 1254 ;agony, Anon. Prog. in Rh. 1.613 W. (pl.).