σπαρτός,ή,όν, alsoός,όν
E. Supp. 578 : (σπείρω):—
A. sown, grown from seed, cultivated, Thphr. HP 6.8.2 , Dsc. 3.37 , etc.
2. of men, οἱ . . σπαρτοί τε καὶ αὐτόχθονες
Pl. Sph. 247c
;σπαρτῶν γένοςchildrenof men, A. Eu. 410 .
b. esp. at Thebes,Σπαρτοί,οἱ ,the Sown-men, those who sprang from the dragon's teethsownby Cadmus, and their descendants, Pi. I. 1.30 , 7(6).10 ; Σπαρτῶν στάχυς
E. HF 5
; Ἐχίων σπαρτός
IG 14.1285
ii 9 , 1292 i 3 , cf. E. Ba. 1274 ;λόγχη σπαρτόςtheThebanspear, Id. Supp. 578 .
II. scattered, of the limbs of a corpse, AP 7.383 ( Phil. ).