σπονδ-ή,ἡ, (σπένδω)
A. drink-offering, of wine poured out to the gods before drinking, σπονδῇσι θύεσσί τε ἱλάσκεσθαι
Hes. Op. 338
;οὐ σπονδῇ χρέωνται [οἱ Πέρσαι] Hdt. 1.132 ; ἦν δὲ κἀμπέλου σπονδή
S. Fr. 398
;σπονδὴ θεοῦadrink-offeringto a god, E. Cyc. 469 ; ἔγχει δὴ σπονδήν
Ar. Pax 1102
, cf. Antipho 1.19 , Berl.Sitzb. 1927.169 (Cyrene); ς. ἐγκανάξαι
Ar. Eq. 106
;σπονδὰς θεοῖς λείβειν, σπεῖσαι, A. Supp. 982 , E. El. 511 ; Διοσκόρων μέτα σπονδῶν μεθέξεις
Id. Hel. 1668
, cf. Ba. 45 ;σπονδὰς ποιεῖσθαι, ποιεῖν, Antipho 1.18 , Men. 273 , etc.;τρίτας σπονδὰς ποιήσαντες(where pl. is used of a single libation) X. Cyr. 2.3.1 , cf. τριτόσπονδος; σπονδὴ σπονδή: εὐφημεῖτε εὐφημεῖτε
Ar. Pax 433
; σπονδῶν μετεῖχε καὶ εὐχῶν