στεῖνος,εος,τό, a
A. narrow, close, orconfined space,ἐν ς. Od. 22.460 ; στεῖνος ὁδοῦ κοίλης
Il. 23.419
; of the Isthmus of Corinth, Call. Sos. vi 5 .
II. generally,straits, distress, στείνει ἐν αἰνοτάτῳ
Il. 8.476
; μάχης ἐν ς. τῷδε
15.426
; πόνοι καὶ στείνεα
h.Ap. 533
;στένοςin A. ,σωφρονεῖν ὑπὸ στένειto learn wisdomby suffering, Eu.
521 (lyr.).