Liddell–Scott–Jones: στενακ-τός

στενακ-τός,ή,όν,

A. to be mourned, giving cause for grief, ἀνήρ

S. OC 1663

; ἄτα

E. HF 917

(lyr.).

2. mournful, ἰαχά

Id. Ph. 1302

(lyr.).