στενοχωρ-έω,
A. to be straitened, confined, Macho ap. Ath. 13.582b : metaph.,to be anxious, in difficulty, ἐπί τινι
Hp. Praec. 8
; εὶς τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἑρμηνείας στενοχωρεῖ ὁ λόγος
IPE 12.39.18
(Olbia, not beforeii A.D.).
II. trans.,crowd, straiten, τοὺς ἀπαντῶντας
Luc. Nigr. 13
;τὰς πύλας, τὰς ὁδούς, Charito 5.3 , 4.7 ; ταλάντοις τοὺς θησαυρούς
Lib. Or. 59.15
:— Pass. , withfut.
Med. ( Them. Or. 25.310d ),to be crowded together, D.S. 20.29 , Charito 3.2 ;ἐν ταὐτῷ ς. Luc. Tox. 29 ; χῶραι -οῦνται ποσὶ μιαιφόνων
J. BJ 4.3.10
; ἀγορὰ -ουμένη ὄχλῳ
D.H. 6.67