moan, sigh, groan
στένω, onlypres.andimpf.: Ep.
impf.
A.
στένον
Hom.
(v. infr.):— Poet. Verb,moan, sigh, groan, μέγα δ' ἔστενε κυδάλιμον κῆρ
Il. 10.16
, Od. 21.247 , cf. Il. 18.33 ; ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ ς. ἄλκιμον ἦτορ
20.169
; of the sea, ὁ δ' ἔστενεν οἴδματι θύων
23.230
; στένει βυθός
A. Pr. 432
(lyr.); ἐκοίμισε στένοντα πόντον
S. Aj. 675
; of the turtledove, Theoc. 7.141 ; in Trag. of personsgroaning aloud, A. Pers. 285 , Ag. 445 (lyr.); δμωαῖς προθήσειν πένθος . . στένειν
S. Ant. 1249
:— Med. , κλαίω, στένομαι
A. Th. 873
(anap.); στενομένα πόλις
E. Ion 721
(lyr.).
2. after Hom. , c. gen.,moanorsigh for . ., Ἑλλάδος
E. IA 370
(troch.); also ὑπέρ τινων
A. Pr. 68
; κακοῖς
Id. Pers. 295
; ἐπί τινι
E. Hipp. 903
; ἀμφ' ἐμοί
S. El. 1180
:— Med. , περί τινας
A. Pers. 62
(anap.).
3. c. acc.,bewail, lament, in Trag., A. Pr. 435 (lyr.), S. OT 64 , Ph. 338 , al.; παλαιὰ καινοῖς δακρύοις οὐ χρὴ στένειν
E. Fr. 43
: rarely in Com., abs., Ar. Ec. 462 , Men. Her. 5 , Kith.Fr. 1.2 : c. acc. et gen., κακῶν σῶν, Οἰδίπου, ς̓ ὅσον στένω
E. Ph. 1425
;στένω σε τᾶς τύχαςIpitytheeforthy ill fortune, A. Pr. 399 (lyr.):— Med. , στένεσθαί τινα
E. Ba. 1372
(anap.). (Cf. Skt.stánati'thunder, roar', Lith.stenēti'groan'.)
