στεφᾰνηφορ-ία, Dor.
στεφανᾱφ-,ἡ,
A. wearing of a wreath, esp. of victory, Pi. O. 8.10 ;νίκας ς. E. El. 862 (lyr.); πανήγυριν . . συντελεῖν μετὰ -ίας καὶ θυσιῶν
OGI 56.40
(Canopus,iii B.C.), cf. 6.23 (Scepsis,iv B.C.); -ίαν ἄγειν
PGiss. 27.8
(ii A.D.).
II. the right of wearing a crown, which belonged to certain magistrates (v. στεφανηφόρος
11
), D. 21.33 ;ταῖς κοιναῖς ς. Lex ap. Aeschin. 1.21 ; πολλὰς . . ς. πεποιηκώς
CIG 2771 i 4
(Aphrodisias), cf. 2814 (ibid.), al.