στηλιτ-εύω,
A. inscribe on a
στήλη, τὴν κατάραν
Plu. 2.354b
;record, τὰς ἀρετὰς ἐν ταῖς γραφαῖς
Ph. 2.2
( Pass. ), cf. 2.24 , al.:— Pass. , τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐστηλιτεύθη
Philoch. 111
.
2.
= στηλοκοπέω, ἐστηλίτευσαν, ἐστηλιτευμένος cited among forms of punishment by Poll. 8.73 ;οἱ ἀπογνωσθέντες ὑπ' αὐτῶν καὶ -ευθέντες held up to public scorn, Iamb. VP 35.252 .