στῐβάς,άδος,ἡ, (στείβω)
A. bed of straw, rushes, orleaves, whether strewn loose (cf. Ev.Marc. 11.8 ), or stuffed into a mattress, E. Hel. 798 ; χαμαιπετής
Id. Tr. 507
; σχοίνων
Ar. Pl. 541
; ἐπὶ στιβάδων ἐστρωμένων μίλακι καὶ μυρρίναις
Pl. R. 372b
; χἁ ς. ἐσσεῖται πεπυκασμένα . . κνύζᾳ τ' ἀσφοδέλῳ τε
Theoc. 7.67
, cf. 13.34 .
b. straw strewn at a sacrifice, hence as name of the ceremony, IG 22.1368.48 , al.(ii A.D.).
2. mattress, Hdt. 4.71 , Ar. Pl. 663 ; ἐπὶ στιβάδος κατακείμενος
Epicur. Fr. 207
; esp. one used by soldiers, Eup. 254 , Ar. Pax 348 , X. HG 7.1.16 , Plb. 5.48.4 .
3. generally,bed, Theopomp. Hist. 166 .