στοιχ-έω,
A. to be drawn up in a lineorrow,οὐδ' ἐγκαταλείψω τὸν παραστάτην, ὅτῳ ἂν στοιχήσω besidewhomI standin battle,—from the oath of Athenian citizens, ap. Stob. 4.1.48 , cf. Poll. 8.105 ;move in line, X. Cyr. 6.3.34 , Eq.Mag. 5.7 ;to be in rows, of leaves or joints, Thphr. HP 3.18.5 , 3.5.3 ;κατὰ τὸ στοιχοῦν in sequence, Arist. Int. 19b24 .
2. correspond, ὅπως ἀεὶ ἡ ἡμέρα στοιχῇ καθ' ἑκάστην πόλιν
OGI 458.52
(i B.C.).
3. to be satisfactoryto one, στοιχεῖ μοι πάντα τὰ προγεγραμμένα
BGU 317.14
(vi A.D.), cf. Sammelb. 6258
(v/vi A.D.),etc.
II. c. dat.,fit, [ καταστρωτῆρα] στοιχοῦντα τοῖς κειμένοις
IG 7.3073.153
(Lebad.,ii B.C.): metaph.,to be in line with, walk by, agree with, submit to, τῇ τῆς συγκλήτου προθέσει
Plb. 28.5.6