στόμαργ-ος,ον,
A. noisily prating, loud-tongued, A. Th. 447 , S. El. 607 ;ς. γλωσσαλγία wearisometalkativeness, E. Med. 525 :—the formsστομάργου, alsoστυμ-andστρυμ-are cited as vv. ll. forΣτομάργεωorΣτυμάργεω(gen. sg. of pr. n.Στομάργηςor Στυμάργης
Hp. Epid. 2.2.4
, 2.4.5 ) by Diosc. Gloss. and others ap. Gal. 19.141 , 142 . (-αργοςperh. taken fromγλώσσ-αργος.)