στόμᾰχ-ος,ὁ, (στόμα)
A. throat, gullet, ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ
Il. 3.292
, cf. 19.266 ; κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξε
17.47
; = οἰσοφάγος , Arist. HA 495b19 sq., 493a8 , Nic. Al. 22 .
2. neck of the bladder, τῆς κύστιος
Hp.
Aër.
9 ; orof the uterus, Id. Mul. 1.18 , Steril. 217 ; τοῦ αἰδοίου
Id. Mul. 1.36
.
3. later,orifice of the stomach,=στόμα τῆς γαστρός, τῆς κοιλίας, Plu. 2.687d , Gal. 6.431 , 7.127 ; thestomachitself, 1 Ep.Ti. 5.23 , Dsc. 5.6 , Plu. 2.698b , Sor. 1.15 , al., Gal. 6.227 , 15.460 , M.Ant. 10.31 , Ath. 3.79f ;ἀμφοτέρας(sc.τὰς χεῖρας)ἐπὶ τοῦ ς. PMag.Leid.W. 18.36 ; cf. Lat.stomachus.
4. anger, γέγονε ς. πρὸς δουλικὸν πρόσωπον