στόμ-ωμα,ατος,τό, (
A.
στομόω
11
) = στόμα
11 ,mouth, Πόντου
A. Pers. 878
(lyr.).
II. ( στομόω
111
)hardened iron, steel,Χαλυβδικὸν ς. Cratin. 247 , Daimach. 4J. , cf. LXX Si. 34(31).26 ; τὰ -ώματα ποιοῦσιν οὕτως
Arist. Mete. 383a33
, cf. Plu. 2.510f , 625b , 693a ; ὄξει διαπύρου σιδήρου ς. κατασβέσας
Id. Lyc. 9
;hard edgeorpointwelded into a blade or shaft, orsteelfor this purpose, PCair.Zen. 782 (a). 6 , 64 , al.(iii B.C.), PPetr. 2pp.6,7
(iii B.C.), Arr. Tact. 12.2 , Ael. Tact. 13.2 , BGU 1028.14