causing groans
στονόεις,εσσα,εν, (στόνος)
A. causing groansorsighs, βέλεα
Il. 8.159
;στονόεσσαν ἀϋτήν(war-cry) Od. 11.383 ; στονόϝεσσαν ἀϝυτάν
IG 9(1).868
(Corc.,vi B.C.); ὅμαδος
Pi. I. 8(7).25
; ὀϊστοί
Od. 21.60
; κήδεα
9.12
; εὐνή
17.102
; ἄεθλοι
Hes. Sc. 127
; πλαγά
A. Pers. 1053
(lyr.); σίδαρος
S. Tr. 886
(lyr.); ἄλγη
Tim. Pers. 199
; τύμβος
IG 3.1354
.
2. full of moaning, ἀοιδή
Il. 24.721
; γῆρυς
S. OT 187
(lyr.);ἁ ς. ὄρνις, of the nightingale, Id. El. 147 (lyr.);στονόεντα πορθμόνthemoaningsea, Id. Ant. 1145 (lyr.): neut. asAdv., στονόεν λέλακε χώρα
A. Pr. 407
(lyr.), cf. Opp. C. 3.213 .
