hated, abhorred
στυγν-ός,ή,όν,
A. hated, abhorred, of persons and things, Archil. 80 ; ἄτη
A. Pr. 886
(anap.); ὦ στυγνὲ δαῖμον
Id. Pers. 472
; ὦ στυγνὸς αἰών
S. Ph. 1348
; λῶβαι
Id. Aj. 561
, etc.: c. dat.,hatefulorhostileto one, A. Pers. 286 (lyr.), S. El. 918 .Adv.
Comp.
-οτέρως, ἔχειν πρός τινα
BGU 1301.8
(ii/i B.C.).
II. gloomy, sullen, πρόσωπον
A. Ag. 639
, E. Alc. 777 ; ὀφρύων νέφος
Id. Hipp. 172
(anap.), cf. 290 ; στυγνοὶ κλαίουσιν Ἔρωτες
Mosch. 3.67
;ὁρᾶν στυγνός, opp.φαιδρός, X. An. 2.6.9 , cf. 11 , Hp. Mul. 2.182 , LXX Is. 57.17 , Arr. Epict. 3.5.9 ( Comp. ), Aret. SD 1.5 ; νύξ
LXX Wi. 17.5
;οἱονεὶ πυρὸς εἰσπεσόντος εἰς ὕδωρ στυγνὸν σέλας ἐκπέμπουσα [λιγνύς] Adam. Vent. 34 ;ς. διαγωγαὶ καὶ ἀναγνώσεις καὶ διηγήματα, opp.ἐρεθιστικὰ τῶν ἀφροδισίων, Sor. 2.46 ;στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ sullenly, with an ill grace, S. OT 673 : neut. asAdv., στυγνὸν οἰμώξας
Id. Ant. 1226
.
