στωϊκ-ός,ή,όν, (στοά)
A. of a colonnadeorporch: hence,Stoic(because Zeno taught in theστοὰ Ποικίλη) , οἱ τῆς Σ. αἱρέσεως ἡγεμόνες
D.H. Comp. 2
, cf. Str. 13.1.57 , 14.6.3 ;ἡ Σ. Phld. Rh. 2.227S. , D.L. 6.14 ;οἱ Σ. theStoics, Phld. Rh. 2.296S. , cf. IG 3.1359 , D.L. 7.5 ; οἱ Σ. φιλόσοφοι
Act.Ap. 17.18
. (Στοϊκόςin AP 9.496 (Athenaeus).)