ἀντηρέτης,ου,ὁ, (ἐρέτης) properly,
A. one who rows againstanother, cf. AB 411 : generally,opponent, adversary,
A. Th. 284 , 595 ;ἀ. δορός τινιib. 997 (lyr.).
one who rows against
ἀντηρέτης,ου,ὁ, (ἐρέτης) properly,
A. one who rows againstanother, cf. AB 411 : generally,opponent, adversary,
A. Th. 284 , 595 ;ἀ. δορός τινιib. 997 (lyr.).