σύγ-κλεισις, old Att.
ξύγκλῃσις,εως , ἡ: (συγκλείω):—
A. shutting up, closing up(of a line of battle), Th. 5.71 ;τῆς φάλαγγος ἡ ς. Arr. An. 1.4.3 ; συγκλείσει κωλύειν τὴν δίοδον
Thphr. Od. 36
.
2. locking up, safe storage, σίτου
PLond. 2.237.21
(iv A.D.).
II. a being closed,ἰσχυρὰν . . τὴν ς. αὐτῶν πρὸς ἄλληλα κέκτηταιhas them closely locked together, Pl. Ti. 81b , cf. Hp. Loc.Hom. 6 ; ἐπὶ συναφῆς καὶ συγκλείσεως χάριν
Arist. Spir. 484b22
;lockingof shields inχελώνη, Arr. Tact. 11.6 .
2. συγκλείσεις narrow passes, defiles, Plb. 5.44.7 , v.l. for συγκλίσεις in Plu. Cam. 41 .