συγκοιμ-άομαι, Pass. ,
A. sleep with, lie with, of the man,τινι
Hdt. 3.69 , Lys. Fr. 4 ; of the woman, A. Ag. 1258 , S. El. 274 , E. Ph. 54 ; of an infant, συγκοιμάσθω τὸ βρέφος αὐτῇ
Sor. 1.106
: abs.,to be bedfellows, of children, Arr. Epict. 2.22.13 .
II. metaph.,ς. τοῖς πράγμασι, of an historian, Plb. 12.26D.
3 ; τῷ Ὀρέστῃ συγκεκοίμημαι
D.C. 60.28
.