συγκύρω [ῡ],
A. appertain,τὸ ἱερὸν καὶ τὰ -κύροντα appurtenances, OGI 52.1 (Ptolemais,iii B.C.), cf. PCair.Zen. 460
(iii B.C.), POxy. 247.29
(i A.D.); τῇ σιτηρᾷ ἀπομοίρᾳ
OGI 55.20
(Telmessus,iii B.C.): alsoσυγκῠρ-κῠρέω, πᾶν τὸ συγκυροῦν
Phld. Rh. 2.64
S. ; τὰ -κυροῦντα
POxy. 907.9
(iii A.D.).