συμβῐ-όω,fut. -βιώσομαι:pf. -βεβίωκα:aor. -εβίων,inf. -βιῶναι, but alsoaor. 1
A.
-βιῶσαι
Thphr. HP 2.1.2
, D.S. 4.54 , Sor. 2.89 :—live with,τινι
Isoc. 15.97 ; μετά τινος
Arist. MM 1212b31
;πρός τινα(v.συμβιωτέον) ; ἥδιστος συμβιῶναι
Isoc. Ep. 4.4
; χείρους πρὸς τὸ συμβιοῦν
Arist. EN 1126a31
; ὡς κοινῇ συμβιωσόμενοι
Pl. Smp. 181d
; of a husband, Wilcken Chr. 122.3
(i A.D.); of a concubine, BGU 614.3
(iii A.D.); of a wedded pair, as opp. to mere cohabitation (συνοικεῖν), Plu. 2.142f , cf. BGU 251.4