συμμαίνομαι,pf.
2
συμμέμηνα:aor. συνεμάνην [ᾰ]:—
A. to be mad together, join in madness,τινιwith one, Luc. Salt. 83 ,v.l. in
LXX 4 Ma. 10.13 ;ὁ μαινομένοις μὴ συμμαινόμενος οὗτος μαίνεταιprov. ap. Suid.
s.v. μετὰ γάρ , cf. Gal. Nat.Fac. 1.15 : abs., Men. 421 .