συμμᾰ́χ-ομαι,fut.
A.
-οῦμαι
X. An. 5.4.10
:aor.
συνεμαχεσάμην
Aeschin. 2.169
:—fight along withothers,to be an ally, auxiliary, Th. 4.44 , 8.26 , Pl. Lg. 699a , X. HG 3.2.13 : c. dat., Id. An. 5.4.10 , 6.1.13 ;τὸ οἰκὸς ἐμοὶ συμμάχεταιprobabilityis onmyside, Hdt. 7.239 ;ς. πρὸς τὸν δῆμονagainst . ., Arist. Pol. 1300a18 ; ς. τὴν μάχην
Aeschin.
l.c.—Prose word,συμμαχέωbeing used by Poets.