συμμένω,
A. hold together, keep together, αἴτιον τοῦ ἓν εἶναι καὶ συμμένειν
Arist. Metaph. 1077a24
; of an army, Th. 7.80 , Isoc. 4.148 , D. 8.46 ; of two states, οὕτω . . μάλιστα συμμένοιμεν ἄν
X. HG 7.1.2
; of persons, PAmh. 2.124.1
(ii A.D.).
2. of treaties or agreements,hold, stand fast, continue, συμβάσιες ἰσχυραὶ οὐκ ἐθέλουσι συμμένειν
Hdt. 1.74
; ξυνέμεινεν ἡ ὁμαιχμία
Th. 1.18
; ἡ ἀρχὴ ἐς τοῦτο ξυνέμεινεν
Id. 8.73
; χαλεπὸν φιλίαν συμμένειν
Pl. Phdr. 232b
, cf. Arist. EN 1133a12 ;τῷ ἀντιποιεῖν . . ς. ἡ πόλιςib. 1132b34 : cf. μένω