συμπληρ-ωτικός,ή,όν,
A. able to complete, forming an essential part of, ὑγιείας
Epicur. Ep. 3p.64U.
;εὐδαιμονίας, τελειότητος, Stoic. 3.18 , 35 ; τῆς ἐννοίας ἢ τῆς οὐσίας
Gal. 6.200
, cf. Plot. 2.6.1 , 6.2.15 .
2. causing congestion, τῆς κεφαλῆς
Antyll.
ap. Orib. 6.1.8 , Sor. 1.119 : abs., ς. τὸ καστόριον
Id. 2.85
.