συμφορ-ά, Ion.
συμφορ-ρή,ἡ, (συμφέρω)
A. bringing together, collecting, βελῶν
Polem. Cyn. 24
;conjunction, νούσων μυρίων τε καὶ κακῶν
Aret. SD 2.11
;comparison, τὰς ξ. τῶν βουλευμάτων
S. OT 44
(but in signf. 11.1 , = τὰς συντυχίας καὶ ἀποβάσεις , acc. to Sch.):—pedantically for συμβολή,a contribution, Luc. Lex. 6 .
II. commonly (from συμφέρω
A. 111.4
, and B. 111 ),event, circumstance, chance, hap, πᾶν ἐστι ἄνθρωπος συμφορή
Hdt. 1.32
;αἱ ς. τῶν ἀνθρώπων ἄρχουσι, καὶ οὐκὶ ὥνθρωποι τῶν ς. Id. 7.49 ; συμφορὰς βίου
A. Eu. 1020