σύναυλ-ος(A),ον, (αὐλός)
A. in concert with the flute; then generally,sounding in concordorunison, harmonious, ξ. ὕμνων βοά
Ar. Ra. 212
(lyr.): generally,in harmony with, ξ. βοὰ Χαρᾷ
E. El. 879
(lyr.); ὅτε τις κύκνος . . ἀνέμου σύναυλος ἠχῇ
Anacreont. 60.10
.