συνδῐκ-έω,
A. act as one's advocate, A. Eu. 579 , X. Mem. 1.2.51 , etc.; ς. τινί
Pl. Lg. 937e
, D. 32.12 , al.;Ζεύς σοι τόδε συνδικήσειZeuswill bethyadvocateherein, E. Med. 158 (lyr.).
2. to be one of the public advocates( σύνδικος1.2), οἱ φυλέται οἱ ᾑρημένοι μοι συνδικεῖν
And. 1.150
, cf. D. 20.153 ;ς. τῷ δήμῳLex ap. Aeschin. 1.47 ;τῷ βασιλικῷ συνδεδικηκώς,=Lat.advocatus fisci, D.C. 78.13 .