σέβω
[in LXX (chiefly for יָרֵא, Jos.4:24, al.) and NT always mid., σέβομαι, exc. 4Ma.5:24 ;]
to worship: with accusative of person(s), Mat.15:9, Mrk.7:7, Act.18:13 19:27; σεβόμενος τ. θεόν, Act.16:14 18:7; σεβόμενοι (σ. προσήλυτοι, σ. Ἕλληνες), devout, Act.13:43, 50 17:4, 17 (cf. προσήλυτος).†
(AS)