φρεναπάτης, -ου, ὁ
(φρήν, ἀπάτη),
a deceiver (B1., deceiver of his own mind, § 28, 5.2, where see ref. to π.): Tit.1:10 (eccl.).†
(AS)
deceiver
φρεναπάτης, -ου, ὁ
(φρήν, ἀπάτη),
a deceiver (B1., deceiver of his own mind, § 28, 5.2, where see ref. to π.): Tit.1:10 (eccl.).†
(AS)