βλασφημ-ία, ἡ,
word of evil omen, profane speech, [[ 4th c.BC: Demosthenes Orator 25.26 ] Refs 4th c.BC+]; βλασφημίαν ἐφθέγξατο, at a sacrifice, [[ 5th c.BC: Euripides Tragicus “Ion” 1189; εἴ τις παραστὰς τοῖς βωμοῖς βλασφημοῖ β. πᾶσαν 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Leges” 800c; πᾶσαν β. ἱερῶν καταχέουσι [prev. work]d. ] Refs 5th c.BC+]
__2 defamation, slander, [[ 3rd c.AD: Democritus Epigrammaticus 177, 4th c.BC: Demosthenes Orator 10.36, 18.95; β. ποιεῖσθαι εἴς τινα 4th c.BC: Aeschines Orator 1.167, cf. NT.Eph.4.31 ] NT+4th c.BC+]; ὅλας ἁμάξας βλασφημιῶν whole cart-loads of abuse, [[ 2nd c.AD: Lucianus Sophista “Eun.” 2. ] Refs 2nd c.AD+]
__3 irreverent speech against God, blasphemy, ἡ εἰς τὸ θεῖον β. [[ 4th-3rd c.BC: Menander Comicus 715: in _plural_, LXX.Eze.35.12, +others; τοῦ Πνεύματος ] LXX+4th c.BC+]against.., [[NT.Matt.12.31; πρὸς τὸν θεόν NT.Rev.13.6. ] NT]