δίς [ῐ],
adverb twice, doubly, with Nouns, δ. τόσσον twice as much, [[ 8th c.BC: Odyssea Homerus Epicus “Odyssey” 9.491, compare 5th c.BC: Thucydides Historicus 6.57, etc.; ἀληθὴς ὁ λόγος ὡς δ. παῖς γέρων 5th c.BC: Cratinus Comicus 24; δ. παῖδες οἱ γέροντες 5th c.BC: Theopompus Comicus 69: more frequently with Verbs, τοῦτο δ. ἤδη ἐγένετο 5th c.BC: Herodotus Historicus 8.104; δ. φράσαι 4th-5th c.BC: Aeschylus Tragicus “Persae” 173, compare “Ag.” 1384; δ. αἰάζειν καὶ τρίς 5th c.BC: Sophocles Tragicus “Ajax” 432; δ. καὶ τρίς φασι καλὸν εἶναι τὰ καλὰ λέγειν 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Gorgias” 498e, compare “Phlb.” 60a, 5th c.BC: Empedocles Poeta Philosophus 25; δ. βιῶναι ] Refs 8th c.BC+]twice over, [[ 4th-3rd c.BC: Menander Comicus 223.4; δειπνεῖν.. δ. τῆς ἡμέρας 5th-6th c.BC: Plato Comicus 207; ἐς δ. 2nd c.AD: Appianus Historicus “Μιθριδάτειος” 78: ὁ δ. Νέωνος,] Refs 5th c.BC+] = son and grandson of N., [[ “GDI” 3092.18 (from Aegosthena)] Refs]; Αὐρήλιος Αὐξάνων δ. [[ “BCH” 17.249 (from Apamea)] Refs]; Αὐρ. Δοῦ[ρ]λος δ. [[ “JHS” 19.301 (Selmea [Lycaonia]).] Refs] —In compounds δι-, but δισ- in δισμύριοι, δισχίλιοι, δισθανής, δίσαβος, δισάρπαγος, δίσευνος, etc. (Cf. Sanskrit dvis 'twice', Latin bis.)